เริ่มต้นใหม่กับหน้าที่ใหม่ๆ
posted on 23 Apr 2010 11:10 by damselฉันจำได้แม่นยำ ถึงวันที่ฉันเข้ามาในเว็บบล๊อกของเอ็กซ์ทีนเป็นวันแรก
มันเป็นบรรยากาศที่เย้ายวนชวนให้หลงไหลแก่การเปิดจับจองเป็นของตัวเองยิ่งนัก
แต่แล้ว ฉันก็ไม่เคยเขียนบล๊อกได้ตลอดรอดฝั่งเลย
ในการเริ่มต้นใหม่ครั้งนี้ ฉันจะเริ่มต้นด้วยอะไรดีนะ อ้อ ต้องแบบนี้สิ
แนะนำตัว!!
ฉันชื่อเอม เป็นลูกสาวคนโตของครอบครัวเล็กๆแต่สมาชิกล้วนตัวโตและทุกคนใส่แว่น
ฉันเป็นคนถนัดขวา แต่ก็ใช่มือซ้ายในการทำสิ่งใดๆได้คล่องแคล่วไม่แพ้มือขวา
ฉันเป็นคนธรรมดา ที่หน้าตาไม่ได้สะสวย ออกจะกระเดียดไปทางลบนิดๆ555
รูปร่างฤๅก็ปานตึก ไม่ได้สะโอดสะองหรือน่ารักน่าทนุถนอมอย่างผู้หญิงที่น่ารัก
และฉันก็สายตาสั้นอย่างร้ายกาจ ไม่ว่าจะด้วยกรรมพันธุ์หรือพฤติกรรม
ซึ่งล้วนแล้วแต่พากันส่งผลให้มันสั้นขึ้นๆอย่างไม่มีวันจบสิ้น
จนตอนนี้ ถ้าฉันถอดแว่น ฉันจะมองเห็นทุกๆอย่างรวมกันเป็นเนื้อเดียวแบบเบลอๆ
ราวกับมีใครเอาแผ่นฝ้ามากางไว้ระหว่างใบหน้าของคุณกับโลกภายนอก
มาว่ากันที่เรื่องนิสัยใจคอ ฉันคงตัดสินตัวเองไม่ได้หรอก คงต้องรอให้คุณมาสัมผัสเอง
หลายคราฉันก็ว่าฉันนิสัยดี แต่หลายที่ฉันก็แย่ยิ่งนัก นี่ล่ะ ธรรมดาของมนุษย์ ดีชั่วปะปน
ฉันชอบวาดรูป แต่ในขณะเดียวกัน บ่อยครั้งฉันเกลียดการลงสี
ฉันจำไม่ได้หรอกว่า เมื่อไหร่ที่ฉันจับดินสอมาวาดแล้วรู้สึกว่าตัวเอง ชอบ
แต่ก็ใช่ว่าฝีมือฉันจะดีเลิศ แต่มันคือสิ่งที่ฉันพอใจจะทำไง
หลายเรื่องหลายราว ฉันว่า ฉันคงไม่จำเป็นต้องบอกออกไปด้วยปาก
ตัวฉัน ด้วยการกระทำ ทุกคนคงสัมผัสได้
ดอกไม้ ไม่เคยมีกลิ่นหอมด้วยการป่าวประกาศฉันใด
คนเรา จะดีจะชั่ว ก็ไม่เคยอยู่ที่การพูดอวดอ้างตนเองฉันนั้น
-----------------------------------------------------------------------------------------
วันนี้ มาเริ่มต้นบล๊อกด้วยอารมณ์แปลกๆ
ตอนแรก อยากมาเริ่มต้นด้วยอารมณ์แบบ ว่างๆ ชิวๆ สดใสๆ
แต่พอได้ยินข่าวบ้านเมืองตอนนี้ทีไร ในหัว มันก็มีแต่คำว่า ทำไมกัน
http://www.facebook.com/topic.php?uid=104530219588509&topic=19
อ้างอิงจากฟอร์เวิร์ดเมลล์ที่ได้รับจากเพื่อนในคณะ
เพราะข้อความนี้ ทำให้อารมณ์ที่จะอัพบล๊อกด้วยความสดใส ก็หายไปทันที
ทิ้งไว้ก็แต่อารมณ์ตุ่นๆ จะไม่คิดก็ไม่ได้ จะมานั่งเครียดก็ไม่มีประโยชน์ ระบายออกดีกว่า
จากเหตุการณ์ระเบิดสถานีรถไฟฟ้าศาลาแดงเมื่อคืนนั้น จนตอนนี้
หากจะเถียงว่าคนที่ผิด ใช่คนที่เราคิดจริงๆหรือเปล่า คงเปล่าประโยชน์
เพราะข้อมูลที่แต่ละฝ่ายได้รับ มันก็ไม่ตรงกัน
จะว่าไป คนที่เราสงสัย อุดมการณ์ของกลุ่มเขาเอง ยังไม่ตรงกันเลย
บ้านเมืองของเราที่เคยสงบสุขร่มเย็น ตอนนี้มันหายไปไหน
มันเกิดคำถามขึ้นในใจว่า กฎหมาย อำนาจ หน้าที่ และสิทธิ มันคืออะไรใช่แบบที่เราเคยเข้าใจมั้ยนะ
กฎหมายที่เคยว่าตัดสินสิ่งต่างๆด้วยความเป็นธรรมตอนนี้มันคืออะไรกัน แค่ตำราเล่มเดียวหรือไง
คดีความต่างๆถูกตัดสิน ถ้าเป็นเมื่อก่อน คนที่ถูกตัดสิน ก็ต้องรับโทษตามความผิดที่ตนเคยกระทำ ไม่เว้นแม้แต่แม่ที่ขโมยนมเพื่อเลี้ยงบุตรเพราะตนเองไม่มีเงิน แต่เดี๋ยวนี้ ทุกอย่างดูโอนอ่อนผ่อนปรน ไม่มีขื่อมีแป ตัดสินอะไร ถ้าผิดแล้วไม่ยอมรับ ก็ยิ่งทักท้วง ยิ่งไม่ยอม จับเอาชาติไทยเป็นตัวประกันเพื่อให้ตนหลุดพ้นได้งั้นหรอ ไม่ได้จะกล่าวโทษใครนะ แค่เปรยๆกันลอยๆ
อำนาจ ไม่ว่าจะเป็นด้วยอำนาจเงิน หรืออำนาจของบารมี ล้วนแต่ซื้อคนได้ทั้งนั้นสินะ
คนบางคน ก็เคยมองว่าเป็นคนดีหนักหนา ทำทุกอย่างไม่หวังสิ่งตอบแทน ที่ไอที่ไม่ตอบแทนน่ะ ล้วนแต่มีผลประโยชน์ทับซ้อนอยู่ทั้งนั้น เคยได้ยินว่า จากเงินภาษีของคนไทยเมื่อสิบปีที่แล้วที่คนไทยเคยทีกันแค่หกสิบล้านคน เงินภาษีต่อหนึ่งปี แลกเป็นแบ็งค์พัน สามารถเอามาเรียงกันบรรจุในห้องเรียนขนาดมาตรฐานที่เรานั่งเรียนกันได้อย่างอัดแน่นตั้งหลายห้อง และเมื่อมาหารเป็นจำนวนมูลค่าสิ่งที่เราจะได้รับตอบแทนจากการบริหารประเทศตีเป็นเงินแล้ว ต่อปี เราได้คืนกันคนละเป็นล้านเลยนะ แล้วดูจากเงินที่พวกคุณถูกจ้างให้ไปกาเบอร์นั้นเบอร์นี้อะ กี่พัน ขี้ปะติ๋วของเงินที่ได้จริงๆทั้งนั้น ไม่มีอะไรที่ได้มาโดยไม่ต้องเสียอะไรไปหรอก กฎแห่งการแลกเปลี่ยนยังยืนยันในทฎษฎีของมันเองได้อย่างดีเยี่ยม
หน้าที่ ที่ทุกคนต้องทำ ตอนนี้ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่ชัดเจนเอาเสียเลย หรือเราจะไม่รู้จักคำว่าหน้าที่ของตนเองกันแล้ว
สิทธิ ทุกคนล้วนแต่มีสิทธิในการกระทำของตนเองทุกคนใช่หรือไม่ แต่มันก็หมายรวมถึงการไม่ก้าวก่ายสิทธิของผู้อื่น และไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนไม่ใช่หรือ อย่าลืมสิ ว่า "ทุกคน"มีสิทธิ ไม่ใช่มีสิทธิเฉพาะคุณ
หรือเราจะเคยชินกับการออกนอกกรอบกันมากเกินไปจนกลายเป็นนอกลู่นอกทางกันเสียแล้วนะ
แต่ที่ฉันมาพร่ำบ่นเนี่ย คนที่เขาจำเป็นต้องรู้ เขาจะมีโอกาสมานั่งอ่านบ้างมั้ยนะ เขาจะมีโอกาสได้รับรู้ข้อมูลที่เป็นกลางที่ถูกต้องเพื่อไม่ให่เข้าใจอะไรผิดๆอีกต่อไปไหม หรือถ้ารู้แล้ว เขาจะยอมรับมันได้ไหม ฉันยังสงสัยอยู่
เอวัง วันนี้คงต้องจบการอัพบล๊อกครั้งแรกไว้ด้วยอาการตุ่นๆ เนื่องจากยังมีอีกหลายภาระหน้าที่ที่ต้องสะสางให้เรียบร้อยก่อนจะหมดเวลา ไว้คราวหน้า คงมีความหวังให้บล๊อกของข้าน้อยมีสีสันสดใสขึ้นมาบ้างนะขอรับบบ
ปล.นี่เป็นการอัพบล็อกของคนที่ไม่ได้รู้ทุกอย่างในโลกและอยากได้ข้อมูลแลกเปลี่ยน^^ เรายังไม่รู้อะไรอีกเยอะ